Kaliforniya’da 2011-2017 yılları arasında etkili olan kuraklık döneminde Los Angeles Rezervuarı’na bırakılan 96 milyon adet siyah plastik topun su ayak izine yönelik uluslararası bir araştırma yayımlandı. Nature Sustainability dergisinde yer alan çalışmaya göre, buharlaşmayı önlemek amacıyla üretilen topların imalat sürecinde harcanan su miktarı, rezervuarda sağlanan tasarruftan daha yüksek seviyelere ulaştı.
34,5 MİLYON DOLARLIK PROJE
Dönemin Los Angeles Belediye Başkanı Eric Garcetti tarafından Ağustos 2015’te son etabı tamamlanan uygulama kapsamında, Sylmar bölgesindeki 71 hektarlık (175 akre) içme suyu rezervuarının yüzeyi 96 milyon adet polietilen topla kaplandı.
Tanesi 36 sentten toplam 34,5 milyon dolara mal olan proje; havzada buharlaşmayı yüzde 85 ila 90 oranında azaltmak, yılda yaklaşık 1,1 milyar litre su tasarrufu sağlamak ve güneş ışığını keserek yosun oluşumunu engellemek amacıyla hayata geçirildi. Su idaresi yetkilileri, fiziksel örtü veya baraj inşaatı gibi 300 milyon doları aşan alternatif maliyetlerin önüne geçildiğini bildirmişti.
ÜRETİM SÜRECİNDEKİ SU TÜKETİMİ
Imperial College London, Massachusetts Institute of Technology (MIT) ve Twente Üniversitesi bünyesindeki araştırmacıların hazırladığı raporda, topların yaşam döngüsü analizi incelendi. Plastik hammaddenin gerektirdiği petrol, doğal gaz ve elektrik üretim zincirindeki su tüketimini hesaplayan araştırmacılar şu verileri paylaştı:
Plastik cidar kalınlığına bağlı olarak 96 milyon topun üretimi sırasında küresel ölçekte 2,9 milyon metreküpe kadar su harcandı.
Topların suda kaldığı yaklaşık 1,5 yıllık süre zarfında önlenen buharlaşma miktarı 1,7 milyon metreküp seviyesinde gerçekleşti.
Kuraklık koşullarının aralıksız sürmesi halinde, üretilen su borcunun dengelenmesi için asgari 2,5 yıllık bir sürenin gerektiği kaydedildi.
EN YÜKSEK SU VERİMİ SAĞLIYOR
Çalışmada, topların rezervuar sahasındaki buharlaşmayı önleme ve federal içme suyu kalite standartlarını karşılama görevini fiilen yerine getirdiği, ancak üretim aşamasındaki dolaylı su ve karbon maliyetlerinin dikkate alınması gerektiği aktarıldı.
Üretici firmaların 25 yıla kadar kullanım ömrü biçtiği topların uzun vadeli kullanımda su maliyetini telafi edebileceği belirtilirken, kentsel tasarruf yöntemlerine ilişkin geçmiş verilerde çim sulama yasakları gibi idari kısıtlamaların en yüksek verimi sağladığı hatırlatıldı.
Yorumlar (0)
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın.